Obywatelskie Forum Samorządowe

Rajd w Górach Suchych za nami

Dodano: 2015-05-17 02:00:00
16 maja br. udaliśmy się na rajd w Góry Suche, których rzeźbę kształtują wypiętrzone, stożkowe szczyty. Góry mimo niewielkich wysokości posiadają strome zbocza i niespokojną, poszarpaną linię grzbietową. Powrót

Masyw poprzecinany jest stosunkowo głęboko wciętymi przełęczami i wąskimi, suchymi dolinami oraz dolinami górskich potoków. Najwyższym szczytem jest Waligóra (936 m n.p.m.).

Kilka wejść była sporym wyzwaniem, ale znaleźliśmy tu m.in. liczne powulkaniczne stożki, zapomniane, potężne gmaszysko sanatorium, zagubione poniemieckie cmentarze, pozostałości skoczni narciarskiej, ruiny zamku, fantastyczne i klimatyczne schronisko Andrzejówka oraz... prawosławną cerkiew! Zobaczyliśmy dawne, pamiętające lepsze czasy uzdrowisko Sokołowsko zwane "śląskim Davos" oraz powędrowaliśmy m.in. obok kamieniołomu melafiru.

Już w 1856 roku założono w Sokołowsku (dawniej nazwa Görbersdorf) pierwsze w Europie sanatorium leczenia gruźlicy, choroby dotychczas nieuleczalnej. Obecny, główny budynek Szpitala "Biały Orzeł" wybudował w 1876 niemiecki lekarz Theodor Römpler. Po II Wojnie Światowej nazwę miejscowości zmieniono na Sokołowsko, na cześć polskiego lekarza Alfreda Sokołowskiego, który wiele lat praktykował u boku Römplera. W XIX wieku i na początku wieku XX kurort cieszył się ogromną popularnością w Europie, goszcząc kuracjuszy z Polski, Rosji, Szwecji, Holandii a nawet Ameryki Północnej.

W młodości mieszkał tu reżyser filmowy Krzysztof Kieślowski, który swoje pierwsze obserwacje poczynił w lokalnym kinie. Na cześć Kieślowskiego w roku 2009 powstał w centrum miejscowości plac noszący imię wybitnego reżysera.

Pierwsza wzmianka na temat Sokołowska pojawia się w 1357, jako istniejąca wieś założona najprawdopodobniej przez zakon benedyktynów w Broumově. Do końca XV wieku Sokołowsko miało kilku właścicieli. W 1509 r. Sokołowsko wraz z pd. częścią księstwa świdnickiego nabył hr. von Hochberg, który założył rodową siedzibę w Książu. Do połowy XIX wieku w Sokołowsko nie różniło się niczym od innych wsi w dobrach Hochbergów. Zmiana w losach wsi nastąpiła w 1849 r., kiedy na wypoczynek zajechała hr. von Colomb. Zachwycona krajobrazem Sokołowska namówiła swojego szwagra dr Hermanna Brehmera na utworzenie uzdrowiska leczącego metodą hydroterapii Vincenta Priessnitza.

W 1855 r. w Sokołowsku zostało uruchomione pierwsze na świecie specjalistyczne sanatorium dla gruźlików, którym zastosowano nowatorską metodę leczenia klimatyczno-dietetycznego. Na wzór Sokołowska został stworzony ośrodek leczenia gruźlicy w Davos. W późniejszym czasie Sokołowsko zyskało miano "śląskiego Davos", chociaż to Davos powinno nazywać się "szwajcarskim Sokołowskiem". Bliskim współpracownikiem dr Brehmera stał się prof. Alfred Sokołowski. Dla uczczenia jego zasług w 1945 r. miejscowości nadano jego imię.

Uzdrowisko nie należało do tanich, lecz było dobrze zagospodarowane - już przed 1888 r. posiadało pocztę i połączenia telefoniczne. W 1887 r. przebywało tu 730 kuracjuszy. Pobyt dr Tytusa Chałubińskiego w Sokołowsku zaowocował pośrednio jego zainteresowaniem Zakopanem, gdyż rozpoczął poszukiwania okolicy zbliżonej do tego uzdrowiska dla zorganizowania w Polsce takiego samego ośrodka leczenia gruźlicy.

Po II wojnie światowej pozostało tutaj uzdrowisko o profilu przeciwgruźliczym. Pod naciskiem dr Stanisława Domina zmieniono profil leczenia w kierunku leczenia chorób dróg oddechowych. W latach 70. XX wieku w miejscowość zaczęto przekształcać w ośrodek sportów zimowych dla potrzeb klubów wałbrzyskich, docelowo miał powstać Wojewódzki Ośrodek Sportów Zimowych. Jednak z braku środków finansowych nie wszystko udało się zrealizować. Pozostały tylko trasy biegowe (w tym nartorolkowa), które włączono do Biegu Gwarków. W ostatnich latach uzdrowisko przeżywa regres, oparty na ogólnym kryzysie ekonomicznym. Po II wojnie światowej status wsi Sokołowsko uzyskało dopiero na początku XXI wieku.

Dziękujemy za udział!

 


Powrót




Logowanie